1. piątek 3 maja
Ewangelia według św. Jana 19,25-27
Przybrane dzieci Maryi

Jezus, umierając na krzyżu, powierzył Maryi Jana Apostoła, powierzając Jej w nim cały Kościół. Każdemu z nas dał swoją Matkę. Wszyscy jesteśmy przybranymi dziećmi Maryi i stanowimy jedno Mistyczne Ciało Chrystusa. Maryja otrzymała nas na Kalwarii i nasze duchowe zrodzenie okupiła przeżywaniem męki i śmierci swego Pierworodnego.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wielu współczesnych Twoich uczniów, którzy boją się wziąć Maryję do siebie, by okazywać Jej miłość, szacunek i zaufanie.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za brak poszanowania ziemskich matek w tylu polskich rodzinach.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za słowa wypowiedziane z krzyża do dwojga najbliższych Ci ludzi - do Matki i do umiłowanego ucznia Jana.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za miesiąc maj, w którym możemy modlić się za przyczyną Maryi, wzywając w Litanii Loretańskiej Jej wspaniałe tytuły, w tym tytuł Królowej Polski.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za uroczystość Królowej Polski, za opiekę Matki Bożej nad naszą Ojczyzną i za wszystkie sanktuaria maryjne oraz kościoły i kaplice pod Jej wezwaniem, do których możemy pielgrzymować.
Prosimy Cię, Panie Jezu, spraw, abyśmy codziennie okazywali sobie miłość i szacunek; aby nasze życie małżeńskie doprowadziło nas do ostatecznego zjednoczenia się z Tobą.
Prosimy Cię, Panie Jezu, o większą miłość między małżonkami; aby mężowie kochali swe żony, a żony by kochały swych mężów, tak jak Chrystus miłuje swój Kościół.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby małżeństwa, które przeżywają kryzysy, przezwyciężyły pokusę rozpoczęcia życia na nowo z kimś innym, aby odżyła pomiędzy nimi serdeczna więź i wzajemna miłość.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, Ty w osobie Jezusa umierającego na krzyżu powierzyłeś św. Janowi Maryję. Daj, abyśmy śmiało uciekali się do Ciebie za Jej przyczyną i aby dane nam było doświadczyć Jej przemożnego wstawiennictwa, szczególnie w miesiącu, w którym modlimy się Litanią Loretańską i słowami św. Bernarda, że nigdy nie słyszano, aby Ona opuściła kogoś, kto się do Niej ucieka. Amen.

2. piątek 10 maja
Ewangelia według św. Jana 16,20-23
Obietnica rozradowania serc

Uczniowie otrzymali od Jezusa obietnicę, że zamieni On ich smutek w radość, płacz w wesele - w dniu, kiedy ich powtórnie zobaczy. To spotkanie miało ich napełnić radością tak wielką, że nikt i nic nie może im jej odebrać. Również i dzisiaj chrześcijanie swój pokój i radość serca opierają na stałej obecności żyjącego wśród nich Chrystusa, ukrytego pod osłoną znaków sakramentalnych i żyjącego także w nas i w naszych bliźnich.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasem zapominamy o głoszonej nam nadziei i że jesteśmy smutni, bo porównujemy się z innymi, zamiast w Tobie pokładać całą naszą nadzieję.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że nie zawsze przejawiamy taką wiarę w Twoją moc i dobroć, jakiej Ty od nas żądasz.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że dajesz nam siły, kiedy jest nam trudno żyć, kiedy musimy o tak wiele zabiegać, aby mieć co zjeść i w co się ubrać, aby nasze dzieci mogły się kształcić i wyrosnąć na dobrych, wartościowych ludzi.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za nadzieję posiadania w Niebie tego, czego ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, oraz niekończącej się radości wiecznej z Tobą.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za wszystkie dzieci, które przystąpią w tym miesiącu do pierwszej Komunii świętej.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyś tych, którzy się smucą, cierpią i płaczą, sam, Panie, pocieszył, również posługując się nami.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyś pokrzepił wszystkich opłakujących śmierć swoich bliskich.
Prosimy Cię, Panie Jezu, o Ducha Świętego, który jest Pocieszycielem i prowadzi wszystkich ludzi do poznania całej Prawdy.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy byli zdolni do dźwigania krzyża codziennych obowiązków oraz abyśmy wyszli zwycięsko z wszelkich zasadzek złego ducha.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, daj nam zachować łaskę wolności dzieci Bożych i pozwól trwać w łączności z Tobą zarówno w smutku, jak i w radości. Nie zważaj na naszą małą wiarę i na nasze upadki i słabości. Daj nam żyć tak, abyśmy zasłużyli na udział w niebie z Twoim Synem Jezusem Chrystusem i z Jego Matką Maryją. Amen.

3. piątek 17 maja
Ewangelia według św. Jana 21,15-19
Kościół zbudowany na Skale

Najważniejszym zadaniem św. Piotra było miłowanie Jezusa, i to bardziej niż miłowali Go inni Apostołowie. Piotr miał - według planów Bożych - przewodzić młodemu Kościołowi i oddać w tej służbie swe życie. Do takiej miłości i służby mógł go uzdolnić tylko sam Jezus.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu Chryste, że czasami jak Piotr jesteśmy pewni naszej miłości do Ciebie, a w chwilach trudnych nie świadczymy o Tobie, a nawet potrafimy wyrzec się Ciebie i opuścić Cię.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że nie zawsze wykazujemy wystarczającą troskę o duchowe potrzeby - nasze własne i naszych dzieci.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że często postępujemy według swoich planów i pragnień, a nie liczymy się z Tobą i z Twoimi planami względem nas i naszych bliźnich.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy Cię nie tylko znali, ale także miłowali; i to z całego serca.
Prosimy Cię, Panie Jezu, za Piotrem naszych czasów, aby zawsze był Tobie wierny i by miłował Cię więcej aniżeli inni.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy zrozumieli, że najlepiej wyznaje się miłość, służąc bliźnim, a nawet oddając za nich swoje życie.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy nasze dzieci wychowywali dla dobra społeczeństwa i Kościoła.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby miłość jednoczyła wszystkich małżonków i aby mogli się oni cieszyć upragnionym potomstwem.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za Piotra naszych czasów, za to, że on umacnia nas w wierze.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że nie zostawiłeś Twojego Kościoła bez przewodnika i opiekuna.

Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, Twoi uczniowie także dzisiaj narażają się na trudy apostołowania i na związane z nimi cierpienia. Prosimy Cię, daj nam zrozumieć, czym jest ofiarna miłość. Pomnóż w nas tę cnotę, abyśmy z gorliwością pomogli Ci służyć w Twoim Kościele i w świecie jako małżonkowie. Wspieraj nas w Twej służbie. Amen.

4. piątek 24 maja
Ewangelia według św. Marka 10,1-12
Nauka Jezusa o małżeństwie

Bóg ustanowił małżeństwo jako trwały i nierozerwalny związek między mężczyzną a kobietą. Dlatego każdy, kto niszczy umowę małżeńską, nie słucha Boga i narusza przymierze z Nim.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za ludzi, którzy próbują znieść prawo Boże, ustanawiając własne prawa.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za tych, którzy nie okazują Ci posłuszeństwa; i za tych, którzy dopuszczają się grzechu cudzołóstwa.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za tych, którzy rozbili swoje lub cudze małżeństwo i skrzywdzili dzieci, pozbawiając je pełnej rodziny.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za małżonków, którzy - z Twoją łaską - zawrócili z drogi niewierności małżeńskiej.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że znajdując czas na wspólną modlitwę, pokonujemy trudności i pokusy przeciw naszemu szczęściu rodzinnemu.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że w małżeństwie poznajemy się wzajemnie i że uczymy się wspólnie pokonywać nasze błędy, wady, słabości, a nawet kryzysy.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że nawet w chwilach trudnych nadal się kochamy, przebaczamy sobie i modlimy się o Twoją pomoc i o siły do wytrwania.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że możemy razem odmawiać Modlitwę Pańską, czytać Pismo Święte i że nasze kłopoty, troski i bolesne doświadczenia umacniają naszą miłość.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby wszyscy małżonkowie zrozumieli, że małżeństwo jest zobowiązaniem i wymaga odpowiedzialności.
Prosimy Cię, Panie Jezu, weź w swoje ramiona wszystkie dzieci, błogosław je i broń ich przed egoizmem rodziców, którzy chcą się rozwieść.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, najwyższy Prawodawco, Ty jasno ustaliłeś, jaka jest Twoja wola względem stworzenia. Niech więc ludzie nie powołują się na prawo przez nich stanowione, aby zwolnić się ze zobowiązań względem współmałżonka. Ty złączyłeś i pobłogosławiłeś mężczyznę i kobietę, aby byli razem. Niech więc ludzie nie rozdzielają tego, co Ty połączyłeś, i niech ta jedność nigdy nie będzie przez ludzi zerwana. Amen.

5. piątek 31 maja
Ewangelia według św. Łukasza 1,39-56
Spotkanie z Maryją w domu

Serdeczna rozmowa tych dwóch kobiet jest odbiciem ich głębokiej wiary. Obydwie były w stanie błogosławionym, czekały na narodziny dziecka, cieszyły się tym i pomagały sobie. Czy potrafimy znaleźć czas dla Boga i dla bliźniego? Nie możemy bać się mówić o Bogu, chociażby podczas odwiedzin swoich krewnych.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasami brak nam otwartości i gotowości na przyjęcie Twojego słowa, że czasem traktujemy je jak martwą literę i stawiamy przeszkody działaniu Ducha Świętego.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za tych, którzy zaniedbują niedzielną Eucharystię.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że przez brzemienną Maryję okazałeś ludziom, że Bóg o nich nie zapomniał i spełnia to, co obiecał Abrahamowi i jego potomstwu.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że rodząc się z Maryi, poniżyłeś pysznych, a wywyższyłeś pokornych; i że i my możemy spodziewać się w naszym życiu wielkich rzeczy.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za dobro, które jest w nas i w naszej rodzinie; i że odnajdujemy w naszej historii Twoje działanie.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że Duch Boży przemienia ludzkie serca.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że w naszym sercu są przeżycia, które trudno nam wypowiedzieć słowami, a które Ty doskonale znasz.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że możemy razem pomagać naszym dzieciom odczytać ich powołanie do świętości.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy umieli umacniać innych małżonków poprzez naszą modlitwę i naszą obecność wśród nich.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, niech Duch Święty, który jest dawcą miłości, pokoju, jedności i radości, usunie z nas wszystko to, co sprzeciwia się naszej świętości. Niech On uczyni nas nosicielami Bożych darów pośród innych ludzi, pośród naszych krewnych i znajomych. Amen.