lmr0209.jpg (6546 bytes) Razem
przed
Panem
WRZESIEŃ 2002

1. piątek 6 września
Ewangelia według św. Łk 5,33-39
Radość z powodu przebywania z Jezusem

Faryzeusze posądzili Jezusa o brak wymagań religijnych od swoich uczniów. W argumentacji podparli się autorytetem Jana Chrzciciela. Odpowiadając im, Pan Jezus posłużył się porównaniem Siebie do pana młodego. Wykazał im, że nie czas pościć, kiedy On jest pośród swego ludu. W ten sposób przypomniał im właściwy sens praktyk pokutnych. Po cóż mają pościć ci, którzy Pana Młodego mają pośród siebie? Być z Nim razem to powód do radości. Gdy uczniowie zostaną bez Oblubieńca, będą pościć.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że tak często nasze życie nie jest radosne, choć Ty jesteś zawsze z nami.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że w swoich nastrojach, emocjach, a nawet w praktykach religijnych wpadamy często w skrajności i że brak nam wewnętrznej i zewnętrznej równowagi.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że pouczasz nas, abyśmy się nie smucili, bo Ty jesteś z nami pod osłoną sakramentalnych znaków, i że zawsze jesteś obecny w naszych siostrach i braciach.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że dajesz nam czas, abyśmy umieli wracać do naszych największych smutków i radości, bo wówczas łatwiej znajdujemy w nich odniesienie do okazanej nam Twojej łaski.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że nawet po Twoim odejściu do nieba możemy Cię mieć pomiędzy nami w modlącej się i poszczącej wspólnocie Kościoła.
Dziękujemy Cię, Panie Jezu, że Twoją naukę i nowy sposób życia mogą sobie przyswajać tylko ci, którzy wyzbywają się przyzwyczajeń i którzy poprzez pokutę i modlitwę pozbawiają się tego, co się w nich zestarzało.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy, gdy pozwalasz nam doświadczać czegoś nowszego w życiu naszej rodziny i społeczeństwa, nie mówili: stare jest lepsze.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, prosimy Cię, niech za sprawą Jezusa dokonuje się w nas przemiana, i to tak skutecznie, abyśmy, przyjmując nowe życie, mogli dostać się do królestwa Bożego. Niech nasze dotychczasowe opinie i nastawienia całkowicie się zmienią pod wpływem głoszonej nam Jezusowej nauki. Amen.

2. piątek 13 września
Ewangelia według św. Łk 6,39-42
Zachować właściwe proporcje

Jezus zachęca nas, abyśmy skupiali się na własnych błędach, wadach i grzechach, a nie na słabościach widocznych u naszych bliźnich. Zbawiciel leczy nas wszystkich, bo każdy z nas potrzebuje uzdrowienia. Mamy się nie oskarżać i nie potępiać się wzajemnie, lecz winniśmy być bardziej wyrozumiałymi. Musimy pamiętać, że przede wszystkim my sami wymagamy nawrócenia.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystko, co źle przewartościowaliśmy, nadając osobom, sprawom, rzeczom pierwszorzędną rolę, a one na to nie zasługiwały.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkie nasze nadmierne utrapienia, które odbierają nam radość życia i służenia Tobie w naszych bliźnich.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że w naszym domu walczymy z tym wszystkim, co tworzy tylko rytualną poprawność.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że wszystko może nam służyć do zbawienia, gdy dobrze z tego korzystamy, zarówno nasza praca, zabawa, wypoczynek, posiłek i sen.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że przepędzasz z naszych głów i serc faryzejskie pomysły, które nakazują bardziej przestrzegać litery prawa niż miłować człowieka.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy nie byli obłudnikami i byśmy nie mylili formy - która się zmienia - z głębią i treścią religijnego życia, ale byśmy potrafili w ludziach i we wszelkim stworzeniu dostrzec Twą wielkość i dobroć.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyś Ty sam był dla nas najlepszym nauczycielem, który prowadzi nas skutecznie do wzrostu wiary i do tego, byśmy byli szlachetniejszymi.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby ludzie nie szli za ślepymi przewodnikami, bo ci mogą ich tylko doprowadzić do upadku. Niech chrześcijanie będą Twoimi świadkami pośród świata, aby ich dobre czyny prowadziły wielu do Boga.
Prosimy Cię, abyśmy zawsze szerzyli miłosierdzie i byśmy byli gotowi do przebaczenia wobec tych, którzy szczerze żałują i proszą nas o pojednanie.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, wysłuchaj naszej ufnej modlitwy o nawrócenie grzeszników, czyli nas, abyśmy nie byli obłudnikami. Pomóż nam wyjąć z naszych oczu belkę, abyśmy innej miary nie przykładali do siebie, a innej do bliźnich. Amen.

3. piątek 20 września
Ewangelia według św. Łk 8,1-3
Kobiety małżonki - kobiety siostry

Jezus zmieniał życie wielu ludzi. Niektórzy z nich pomagali Mu w Jego ubogim, codziennym życiu. Przykład kobiet, ogarniętych wdzięcznością wobec Jezusa za doznane uwolnienie od złych duchów i od słabości, ukazuje nam ich nowe życie. Ale pokazuje też, jakie Jezus miał odniesienie do kobiet. Jak przyjmował ich posługę i umacniał ich związek z Bogiem. Usługiwanie Jezusowi oraz apostołom dobrze świadczy o kobiecej wdzięczności oraz o tym, że one głęboko pokochały Pana.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasami za mało doceniamy kobiety w naszym życiu, a innym razem niebezpiecznie przeceniamy ich wartość, podkreślając nadmiernie ich znaczenie.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby zawsze istniały kobiety, które pójdą za Tobą, i abyś Ty pozbawiał ich złego ducha powierzchowności, namiętności, pychy; niech potrafią miłować i służyć.
Prosimy Cię, Panie Jezu, aby kobiety nie wyzbywały się swych cech, którymi obdarzył je Bóg: miłości, wrażliwości, delikatności, zapobiegliwości. Spraw, aby umiały okazywać serce i by nie były bezwzględne w dążeniu do kariery.
Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy kontrolowali nasze uczucia i nie szli za uczuciami nieuporządkowanymi wobec drugiej płci. Niech wzajemna bliskość mężczyzn i kobiet nie rodzi zła, lecz niech przynosi dobro.
Prosimy Cię, Panie Jezu, naucz nas, jak wiązać z sobą wartości różnych ludzi jako dar, który mógłby być wykorzystany w Twej służbie.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za powołanie apostołów i za przygarnięcie kobiet idących za Tobą; oraz za to, że od stworzenia świata postawiłeś kobietę przy boku mężczyzny.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że nauczanie o królestwie Bożym zrodziło w świecie i w Kościele nowe odniesienie do płci, pełne wzajemnego szacunku i miłości.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, tajemnica królestwa Bożego żyje ofiarną miłością. W małżeństwie, w rodzinie, w społeczeństwie; służymy wspólnie Twemu Kościołowi. Daj nam skutecznie odsuwać to, co nam szkodzi, i umacniaj w nas to, co jest na Twój obraz i podobieństwo. Amen.

4. piątek 27 września
Ewangelia według św. Łk 9,18-22
Modlitwa na osobności i razem

Bóg czeka na modlitwie nie na to, co Mu powiemy, ale czeka na nas. Prawda o Jezusie musi zostać objawiona każdemu z nas przez Boga. Tylko wtedy będziemy wiedzieli, kim jest Jezus. Apostołom nie wystarczy samo przebywanie z Nim, by Go należycie rozpoznać. Nie wystarczyły też różne opinie ludzi o Jezusie, potrzebna była interwencja Ducha Świętego.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że tak mało rozmawiamy podczas modlitwy z Tobą o nas samych i o naszych bliźnich, a tak wiele mówimy o nich poza modlitwą, przed nią i po niej.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że zapominamy, że patrzysz na nas z miłością i rozumiesz nas, chociaż nie umiemy wiele spraw należycie nazwać i nie potrafimy wyrazić Ci naszych uczuć.
Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za brak naszej czujności, za to, że nie rozpoznajemy Ciebie w codziennych wydarzeniach, troskach, bólach i radościach oraz za to, że tak wiele razy gadatliwością na modlitwie zasłaniamy się przed Twoją prawdą.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że w naszym życiu odnaleźliśmy tyle razy drogę do Ciebie.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że modlitwa pomaga nam pogłębić wiarę i że rozpoznajemy w niej Ciebie jako Mesjasza Bożego.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że przez naszą modlitwę indywidualną i Eucharystyczną, sprawowaną we wspólnocie Kościoła, pomagamy innym rozpoznać w nas dzieci Boże.
Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że możemy modlić się w intencjach wyznaczonych przez papieża za Kościół i za jego misję we współczesnym świecie.
Prosimy Cię, Panie Jezu, o dzieci, które rozpoczęły nowy rok szkolny i katechetyczny, aby solidnie zdobywały wiedzę, by rozwijały się w wierze oraz aby miały dobrych nauczycieli, opiekunów, wychowawców i katechetów.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, dziękujemy Ci, że chrześcijaństwo nie polega na recytowaniu wyznania wiary, ale opiera się na poznawaniu osoby Jezusa i na świadczeniu o Nim. Daj nam łaskę częstego bycia z Jezusem na modlitwie. Amen.

  ks. Stanisław Groń SJ