ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

Wyciszony, w oczekiwaniu na przyjście Ducha Świętego przeczytaj tekst Dz 2, 1-11 oraz fragment Ewangelii J 14,22-26. Później odmów Sekwencję:

Przybądź, Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.
O, najmilszy z gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.
Światłości Najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.
Bez Twojego tchnienia,
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze.
Obmyj, co nie święte
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.
Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.

Św. Łukasz napisał, że w dniu, w którym zstąpił Duch Święty, wspólnota przebywała w Wieczerniku. Tam uczniowie otrzymali przykład miłości bliźniego, gdy nasz Pan umył apostołom nogi i dał im przykazanie, aby się wzajemnie miłowali. W Wieczerniku ustanowiona została bezkrwawa pamiątka Jego męki - Msza święta i sakrament kapłaństwa. Tam Duch Święty przemienił serca i umysły zalęknionych apostołów, tak że stali się oni odważnymi głosicielami Ewangelii. Postaraj się odkryć bogactwo symbolu Wieczernika dla ludzi wierzących. Medytuj, jak z łaski Ducha Świętego dawana jest Kościołowi Moc. Zesłanie Ducha Świętego oznacza początek Kościoła, który tak bardzo potrzebuje jedności i pokoju.

Tajemnica Wieczernika jest do poznania także przez ciebie. Duch Święty - jak kiedyś, tak i dzisiaj - napełnia ludzi swą łaską. Odmienia serca i umysły, kształtuje sumienia, udziela mocy i darów, potrzebnych każdemu i całej wspólnocie Kościoła. Przypomina i wyjaśnia słowa, które wypowiedział Jezus, i dodaje odwagi, aby według nich żyć. Działa szczególnie w sakramentach, poprzez które uświęca ludzi, także tych dotkniętych grzechem, obolałych wewnętrznie; pragnie doprowadzić ich do zerwania ze złem; pragnie ich uzdrowić. Duch Święty zmienia oblicze świata, bo prowadzi do życia w prawdzie. Ta przemiana dokonuje się w dziedzinie poznania, ale także w dziedzinie woli, bo On działa jak Duch zachęty. Przypomina o nauce Jezusa w każdym czasie i czynie i to we właściwy sposób. Czasem nawet przez heroiczną odwagę wyznawców i przelaną przez nich męczeńską krew zachęca do godnego świadectwa życia i śmierci. Strzeże nauki objawionej i jest sprawcą łaski świętości. Jego działanie rozciąga się na cały lud Boży, a nawet sięga poza wspólnotę Kościoła. Jego siedem darów ma umocnić dojrzałego w wierze chrześcijanina, a Jego łaska ma ułatwić głębsze zrozumienie słów Pisma Świętego oraz ma odkrywać w codziennych zdarzeniach życia działanie Opatrzności Bożej. W wydarzeniach, których jesteś uczestnikiem lub świadkiem, musisz dostrzegać związek, jaki zachodzi między twoją wiarą a życiem. Pomyśl, czy w twojej duszy panuje taka atmosfera, aby mógł się w niej rozgościć najmilszy z gości?

Duch Święty nazwany jest Stworzycielem. Wciąż na nowo stwarza w ludziach życie Boże. Pocieszyciel - to kolejne Jego określenie, chyba najbardziej znane. Człowiek tak potrzebuje pocieszenia, radości, pokoju, które wlewa w jego serce Duch Święty. Strapienie, czasami zagubienie sensu ludzkich działań, brak nadziei oraz trudności, z którymi człowiek boryka się na co dzień, sprawiają, że trzeba pomyśleć o takich chwilach, w których doświadczyłeś daru Bożej radości. Staraj się wsłuchać w tej medytacji w słowa Ducha Życia i obserwuj Jego działanie w tobie. Pamiętaj, że przychodzi On z pomocą, gdy nie umiesz się modlić: gdy nie wiesz, o co i jak należy się modlić. On przyczynia się za tobą w błaganiach, których nie można wyrazić słowami (zob. Rz 8,26).

Kończąc medytację poproś, aby nie zabrakło ludzi, pragnących słuchać i przyjmować słowa Pana. Przeżywaj z całym Kościołem Uroczystość Zesłania Ducha Świętego - wiosnę radości, gdy dekoruje się kościoły i domy zielenią nowego życia, i może pomódl się tak:

Przyjdź, Duchu Święty, przemień zimę naszych dusz w Twoją wiosnę. Wyprostuj nasze krzywe drogi, wypełnij naszą pustkę. Oczyść nas z pychy, pogłębij naszą pokorę. Rozpal w nas miłość, zgaś zmysłowość. Spraw, abyśmy widzieli siebie, jak Ty nas widzisz, abyśmy mogli poznać Ciebie, jak to obiecałeś i abyśmy byli szczęśliwi według słów Jezusa: "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą".

ks. Stanisław Groń SJ