Koniki morskie (pławikoniki, ryby zaliczane do rzędu igliczniokształtnych). Żyją w morzach i oceanach, głównie w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Posiadają charakterystyczny kształt przypominający konika szachowego. Zazwyczaj ich ubarwienie jest zielone lub brunatne. Osiągają wielkość od 15 do ok. 30 cm. Zewnętrzną powłokę ich ciała stanowi pancerz skórny z płytkami kostnymi. Skrzela są uformowane w cztery pędzelkowate pęczki po obydwu stronach głowy.

Pożywienie pławikoników stanowi plankton, larwy i ikra ryb. Ryby te nie posiadają płetw brzusznych i płetwy ogonowej. Tylnia część ciała - ogon, umożliwia chwytanie się wodorostów i przedmiotów znajdujących się pod wodą. Ogon jest także narządem ruchu.

 

Żyją one wśród roślin i glonów porastających dno morskie i cechują się dużym mimetyzmem tj. upodabnianiem się barwą do otaczającego ich podłoża i plechy glonów.

Okres godowy trwa, w zależności od gatunku, od wiosny do jesieni i poprzedza go taniec godowy, po którym samica składa jaja do torby lęgowej samca, znajdującej się na jego brzuchu - tam zostają zapłodnione. Młode wylęgają się z jaj i opuszczają torbę lęgową, są dobrze rozwinięte. Niektóre gatunki nie wykształcają torby lęgowej, a ich ikra jest przyklejana w rzędach do brzucha samca.

Koniki morskie bywają także hodowane w akwariach, ale żywią się prawie wyłącznie żywym pokarmem. Są trudne do hodowli, lecz bardzo cenne w akwariowych kolekcjach. Stworzył je Bóg także po to, aby ich piękno nas zachwycało i by człowiek szanował przyrodę. Konika szachowego zaś wymyślili ludzie, ale dużo później od oryginalnego wzoru, aby nie mimetyzował się z figurami, bo łatwo wówczas o przegraną w szachach.

 

 

ks. Stanisław Groń SJ